Wielkie PRO podsumowanie

Miniony sezon rozgrywek PRO miał w sobie wszystko. Efektowne akcje, wielkie emocje, zwroty akcji i interesujące zmagania na każdym z sześciu poziomów rozgrywkowych. Zapraszamy na wielkie PRO podsumowanie wszystkiego, co wydarzyło się w ostatnich miesiącach na Lotniczej i Kłokoczycach.

Do rywalizacji na wiosnę przystąpiły 72 ekipy. Większość spotkań odbywała się na boiskach przy ul. Lotniczej, a tradycyjnie już boisko na Kłokoczycach było głównie domem Superligi PRO. Zanim na dobre zaczniemy myśleć o kolejnym sezonie, spójrzmy jeszcze na chwilę w przeszłość i zanurzmy się w podróż po tym, co działo się w każdej z sześciu lig. Pod wieloma względami wiosna 2025 była najciekawszym sezonem w PRO lidze, jaki do tej pory oglądaliśmy. Przyjrzyjmy się dokładniej, skąd pojawiła się w ogóle taka teoria.

Dzika Superliga

Ten sezon Superligi PRO stał pod znakiem absolutnej dominacji PD WildBoars. Dziki wygrały dziesięć z jedenastu spotkań i ani przez moment nie były zagrożone na swojej drodze do złota. Daniel Łuczak był najlepszym strzelcem i najlepszym asystentem całych superligowych rozgrywek, a w klasyfikacji strzelców wysoko znalazł się też Olgierd Kur. WildBoars miel zdecydowanie najskuteczniejszą ofensywę w całej lidze, zdobywając ostatecznie aż 121 bramek. Porażkę ponieśli dopiero w ostatniej kolejce z Soccer Punch, gdy mieli już zapewnione mistrzostwo, więc całościowo należy uznać, że był to dla nich niemal idealny sezon i wrócili na tron w wielkim stylu.

Srebrny medal padł łupem Flagman, który może czuć rozczarowanie takim wynikiem, bo przystępował do tego sezonu w roli obrońcy tytułu. Początek był świetny, ale kluczowe dla tej ekipy okazały się bezpośrednie starcia z rywalami w walce o tytuł. Remis z Soccer Punch i porażka z WildBoars były jedynymi meczami, w których Flagman stracił punkty. Poziom był jednak na tyle wysoki, że nawet dwa potknięcia wystarczyły, by mistrzostwo wymknęło się z rąk.

Z takim samym dorobkiem punktowym jak Flagman sezon zakończył również Soccer Punch. O tym, że ta ekipa zajęła na koniec trzecie miejsce, zadecydował bilans bramkowy, który był nieznacznie gorszy od bezpośredniego rywala. Soccer Punch jako jedyny znalazł sposób na PD WildBoars, a jedyna porażka przydarzyła się dosyć nieoczekiwanie w meczu z FC Snajperzy.

Niedaleko za plecami czołowej trójki znalazł się Ceresit. Po zimowych sukcesach apetyt tej ekipy z pewnością był większy, ale porażki we wszystkich trzech bezpośrednich meczach z czołówką sprawiły, że podium było poza zasięgiem. Z ekip środka stawki najwięcej punktów uzbierało OIRP Wrocław, a zaraz za nimi znaleźli się Snajperzy i brązowi medaliści poprzedniego sezonu, Team Maślice.

Przyzwoity dorobek punktowy zgromadzili Przyjaciele z Boiska, a Planetamebla.pl, która zakończyła wiosnę na dziewiątej pozycji, z pewnością liczyła na zdecydowanie więcej. Zespoły z dolnej trójki znacznie odstawały od reszty ekip. Piango, Orły Wrocław i Rada Biznesu raczej występowały w Superlidze PRO w roli statystów i nie mogą zaliczyć minionych rozgrywek do udanych.

Ekstraklasa lepsza niż kiedykolwiek!

Sześć drużyn w grze o awans niemal do samego końca? Tego w Ekstraklasie PRO jeszcze nie było! Przez ostatnie miesiące byliśmy świadkami rywalizacji, która była ekscytująca, pełna spotkań na wysokim poziomie i nieoczekiwanych zwrotów akcji.

Pełna pula przypadła brązowemu medaliście z jesieni, czyli ekipie FC Trawowa. Pierwsze tygodnie kompletnie tego jednak nie zapowiadały, bo po dwóch pierwszych kolejkach Trawowa miała zero punktów na koncie. Kolejne mecze przyniosły jednak przełamanie, a z kolejki na kolejkę sytuacja tego zespołu wyglądała coraz lepiej. Ostatecznie w ciągu dziewięciu kolejek Trawowa tylko raz zgubiła punkty remisując z Pahonią, a oprócz tego odnosiła same zwycięstwa, pokonując wszystkich najgroźniejszych rywali. To właśnie zwycięstwa z zespołami z czołówki pozwoliły Trawowej zdobyć mistrzostwo, bo wszystkie trzy zespoły z podium zakończyły sezon z 25 punktami na koncie, ale to Trawowa znalazła się na samym szczycie.

Tuż za plecami Trawowej sezon zakończyło Future Stars PaliPali. Start był imponujący, bo już w pierwszej kolejce PaliPali w imponującym stylu pokonało Alpine Stars. Pierwsza strata punktów nastąpiła w meczu z późniejszym mistrzem w trzeciej kolejce, ale kolejne tygodnie wciąż były udane. Z wyjątkiem wysokiej porażki z Familią Greco, Future Stars bardzo regularnie punktowało, Piotr Załupka strzelał jak na zawołanie, a ostatecznie zespół zakończył wiosenne zmagania z taką samą liczbą “oczek” jak Trawowa. O kolejności w tabeli zadecydowało jednak bezpośrednie spotkanie.

Brązowe medale zawisły na szyjach zawodników Wolves Wrocław. Remis na otwarcie sezonu z Familią Greco pokazał, że Wilki będą w stanie walczyć o wysokie miejsca, a wyniki w kolejnych tygodniach nie zaprzeczały tej teorii. Dopiero Trawowa znalazła na nich sposób, a w jej ślady poszło również Future Stars. Od tamtego momentu Wolves wrzucili wyższy bieg i zaliczyli aż sześć zwycięstw z rzędu. To pozwoliło wdrapać im się na najniższy stopień podium, a do złota wcale nie zabrakło przecież wiele.

Tuż za podium sezon zakończyła natomiast Familia Greco, która ze swojej perspektywy rozczarowujący wynik zawdzięcza przede wszystkim walkowerowi w meczu z Pahonią. Poza tym, bilans zwycięstw, remisów i porażek był taki sam jak u czołowej trójki, ale ujemne punkty zepchnęły Greco na czwarte miejsce. Z taką samą liczbą punktów jak Familia sezon zakończył również DizBud, który do ostatniej kolejki mógł myśleć nawet o złocie, ale porażka właśnie z Greco zepchnęła go dopiero na piąte miejsce. Najwięcej powodów do rozczarowania może mieć natomiast Alpine Stars, które na półmetku rozgrywek wydawało się faworytem do mistrzostwa, ale gorsza seria wyników w drugiej części sezonu sprawiła, że ta ekipa zakończyła wiosnę dopiero na szóstym miejscu.

Miano “best of the rest” przypadło Chaos Wrocław, a miejsce w Ekstraklasie na następny sezon zapewnili sobie również Wyznawcy NexEnergy i Nie Umiemy a Kopiemy. Z elitą pożegnali się Niedzieli Kopacze, Pahonia i LGW Football Club.

Mistrzowska dominacja i walka o awans do ostatniej chwili

Zmagania w pierwszej lidze toczyły się pod dyktando Faworit. Początek wcale tego jednak nie zapowiadał, bo w pierwszej kolejce późniejszy mistrz poniósł wyraźną porażkę (1:9) z FC 78 Wrocław. Reakcja była jednak bardzo zdecydowana, bo siedem kolejnych spotkań zakończyło się zdecydowanymi zwycięstwami Faworit, a seria wygranych dobiegła końca się po niespodziewanym remisie z Dominatem Wrocław. W ostatnich tygodniach Faworit był już właściwie pewny swego, ale mimo to i tak wygrał dwa pozostałe spotkania i w kapitalnym stylu zapewnił sobie pierwszoligowy tytuł. Mistrzowie mieli drugą najlepszą ofensywę i drugą najlepszą defensywę, ale dodając do siebie wszystkie aspekty piłkarskiego rzemiosła, byli po prostu najlepsi.

Za plecami Faworit sezon zakończył FC Hasbulla, dla którego wiosna była pełna wzlotów i upadków. Początek był jak z bajki. Cztery zwycięstwa w czterech meczach mogły sugerować, że Hasbulla pewnym krokiem zmierza w stronę Ekstraklasy. Następnie przyszła jednak seria czterech spotkań bez zwycięstwa. O mistrzostwie można było zapomnieć, a nawet awans do wyższej klasy rozgrywkowej stanął pod sporym znakiem zapytania. Końcówka sezonu przyniosła jednak trzy kolejne zwycięstwa, co pozwoliło wrócić na podium pierwszej ligi. Sukces nie byłby możliwy, gdyby nie znakomita dyspozycja lidera zespołu, Chrystiana Edelbauera, który był najlepszym strzelcem, asystentem i aż pięciokrotnie był wybierany MVP spotkania.

Na najniższym stopniu podium stanęła ekipa GOJA Wrocław, która również miała swoje lepsze i gorsze momenty. Dwie wygrane na start, następnie nieco sprowadzająca na ziemię porażka z FC Hasbulla, po czym ponownie powrót na dobre tory, na których udawało się utrzymać niemal do samego końca. Problemy zaczęły się jednak na trzy kolejki przed końcem. Brak punktów w starciach z ProCleaner i Faworit sprawiły, że miejsce w czołowej trójce stało się zagrożone. Ostatnia seria gier przyniosła jednak zwycięstwo z FC 78 Wrocław, co ostatecznie zapewniło GOJA Wrocław brązowy medal i awans do Ekstraklasy PRO.

Tuż za podium w bardzo bliskiej odległości znalazły się trzy ekipy. 4ECO PRO i ProCleaner straciły zaledwie jedno oczko do trzeciego miejsca, natomiast FC 78 Wrocław brakło dwóch punktów, by znaleźć się w gronie zespołów, które uzyskały awans do Ekstraklasy. Paradoksalnie to FC 78 Wrocław było najbliżej sukcesu, jednak gorsza końcówka sezonu zepchnęła tę drużynę na szóste miejsce.

W drugiej części stawki toczyła się zacięta walka o utrzymanie, z której obronną ręką wyszedł Kruk S.A., drugi zespół Wyznawców i Logistic Solutions Group. Dominatowi Wrocław zabrakło zaledwie punktu do utrzymania w pierwszej lidze, a Henry Kruse Polska i Foxes dosyć wyraźnie odstawali od reszty rywali.

Druga liga pod dyktando Velicante

W drugoligowej stawce od pierwszego tygodnia byliśmy świadkami dominacji jednej ekipy. FC Velicante Wrocław kroczyło od zwycięstwa do zwycięstwa i kontynuowało fenomenalną serię, która trwała jeszcze od czasów występów w trzeciej lidze. Dziewięć wygranych z rzędu pozwoliło szybko zapewnić sobie mistrzowski tytuł i awans do wyższej klasy rozgrywkowej. Velicante miało zdecydowanie najlepszą ofensywę, dwóch najlepszych strzelców w postaci Mateusza Jasiczka i Adama Wieczorka oraz elitarną defensywę. Dopiero w momencie, gdy tytuł był już pewny, przytrafiła się porażka z Warriors, ale to nie zmieniło tego, jak znakomite wrażenie pozostawiło po sobie Velicante i możemy się spodziewać, że jesienią zostanie przeprowadzony atak na miejsce gwarantujące awans do Ekstraklasy.

Za plecami Velicante toczyła się ciekawa walka o wicemistrzostwo między Klubem Kokosa i ekipą Wulkan S-HR.pl. Obie drużyny wypracowały sobie dosyć sporą przewagę nad pozostałymi, ale jednocześnie miały też sporą stratę do mistrzów. Obie ekipy spotkały się ze sobą już w pierwszej kolejce, gdzie górą był Wulkan, który po zaciętym spotkaniu wygrał 5:4. Ten mecz oddał jak niewielkie będą różnice między tymi drużynami na przestrzeni sezonu. Zarówno Wulkan jak i Klub Kokosa przegrały tylko dwa spotkania i zakończyły sezon z imponującym dorobkiem 25 punktów i awansem do pierwszej ligi.

Apetyt na podium miała również drużyna Galacticos, jednak zabrakło powtarzalności, by powalczyć o czołową trójkę. Dobre mecze były przeplatane słabszymi i mimo kilku napraw świetnych występów, ostatecznie zabrakło aż sześciu punktów, by wywalczyć awans do wyższej klasy rozgrywkowej. Podobnie potoczyła się historia Sokoła Wrocław, który skutecznie punktował w starciach z dolną częścią stawki, ale mecze z czołówką nie układały się po jego myśli. Tymczasem ekipa Warriors, która zakończyła sezon na szóstym miejscu, może sobie dopisać jako nagrodę pocieszenia tytuł jedynego zespołu, który pokonał FC Velicante Wrocław.

W dolnej części tabeli Noname Team i Piorun Zaodrze z względnym spokojem zapewniły sobie utrzymanie, natomiast Rada Biznesu musiała dokonać wielkiej ucieczki ze strefy spadkowej w samej końcówce sezonu. Ten zespół znajdował się na dnie tabeli przez wiele tygodni, ale w ciągu ostatnich czterech kolejek zdobył aż dziesięć punktów i zapewnił sobie tym samym utrzymanie w drugiej lidze. Ofiarami świetnej końcówki w wykonaniu Rady Biznesu padły Łojowice Jónajted, UBS i LKS Dobre Chłopaki, które zakończyły wiosenne zmagania w strefie spadkowej.

Teatr dwóch aktorów

MPK Wrocław i Port Lotniczy już jesienią stoczyły niesamowitą walkę w czwartej lidze i nic nie zmieniło się po awansie do wyższej klasy rozgrywkowej. Ponownie to właśnie te dwa zespoły dominowały na boiskach przy ulicy Lotniczej i ponownie to MPK zakończyło tę rywalizację na samym szczycie. Wygrana dziesięciu z jedenastu spotkań, średnio ponad osiem goli na mecz, a do tego Jakub Karbowiak, który z dorobkiem 48 goli i 14 asyst był absolutnym MVP rozgrywek. Dla MPK był to niemal perfekcyjny sezon i zakończył się drugim awansem z rzędu.

Port Lotniczy Wrocław S.A. ponownie musi się zadowolić wicemistrzostwem. Zadecydowała o tym pierwsza część sezonu, bo już w drugiej kolejce przytrafił się remis z Nic Się Nie Stało, a kilka tygodni później jedyna w tym sezonie porażka w meczu przeciwko Jaxan. Ostatnie kolejki były już jednak perfekcyjne, a mecz przeciwko MPK w dziewiątej serii gier (wygrany przez Port Lotniczy 3:2) był jednym z bardziej emocjonujących widowisk, jakie w tym sezonie oglądaliśmy. Pozostaje nam czekać na jesień i zacierać ręce na to, jak potoczy się rywalizacja MPK z Portem Lotniczy już w drugiej lidze.

Dosyć daleko za plecami czołowej dwójki toczyła się rywalizacja o ostatnie miejsce gwarantujące awans. Zwycięsko wyszedł z niej WRO-LOT. Ta ekipa miała na koncie zaledwie cztery punkty po czterech kolejkach, ale potem odniosła aż pięć zwycięstw z rzędu i nawet dwie porażki na koniec sezonu nie pokrzyżowały jej planów odnośnie zajęcia miejsca na podium. Zaledwie punkt za “pudłem” znalazła się natomiast ekipa ZF Group, która w ostatniej kolejce pokonała właśnie WRO-LOT, ale było już za późno, by wskoczyć na pozycję premiowaną awansem. Piąte miejsce przypadło Jaxan. Ten zespół zaliczył bardzo nierówny sezon, a pozycję w górnej części tabeli zawdzięcza przede wszystkim dobrej końcówce rozgrywek, w której zaliczył trzy wygrane z rzędu. Solidnym dorobkiem punktowym mogą się też pochwalić zespoły Nic Się Nie Stało i Boehringer Ingelheim.

Stawkę “utrzymanych” uzupełniło NDB i Dinterno. NDB miało świetny początek sezonu (trzy zwycięstwa w trzech kolejkach), ale potem było już znacznie gorzej. Tymczasem Dinterno do ostatniej kolejki nie mogło być pewne pozostania w trzeciej lidze, ale zwycięstwo z Magikami z Rio ostatecznie pozwoliło osiągnąć ten cel. Jeśli chodzi natomiast o drużyny, które zakończyły zmagania w strefie spadkowej, to znaleźli się tam właśnie Magicy z Rio, ControlTec i Schaeffler.

Czwartoligowy młyn

Obok Ekstraklasy PRO to właśnie w czwartej lidze toczyła się najciekawsza walka o końcowy sukces. Poziom był bardzo wysoki, a dużo mówi fakt, że dorobek 24 punktów wystarczał zaledwie na piąte miejsce! Prym w tej rywalizacji wiodły Elbro i AKS Bzowa Wrocław. Co prawda już w drugiej kolejce Elbro poniosło porażkę, ale jak się potem okazało, była to jedyna większa wpadka w tym sezonie. Pozostałe spotkania przyniosły dziewięć zwycięstw i jeden remis, co ostatecznie zagwarantowało mistrzostwo czwartej ligi.

AKS Bzowa był przez wielu uważany za faworyta rozgrywek. W dużym stopniu te przewidywania znalazły odzwierciedlenie w rzeczywistości, bo Bzowa wygrała dziewięć spotkań i tylko Elbro oraz Delikatesy znalazły sposób na tę ekipę. Ostatecznie do mistrzostwa zabrakło punktu, więc niedosyt z pewnością pozostaje, ale awans do trzeciej ligi to osiągnięcie, które należy docenić.

Ostatnie miejsce gwarantujące awans do wyższej klasy rozgrywkowej zajęły Delikatesy. Zaczęło się niepozornie, bo od remisu z RK ESSA, jednak potem przyszła seria sześciu zwycięstw z rzędu. W bezpośrednich meczach z ligową czołówką Delikatesy poradziły sobie z AKS-em Bzowa i Słonecznymi Krzykami, ale poniosły porażkę w starciach z Elbro i FC Żerniki. Ostatecznie 25 punktów wystarczyło jednak, by stanąć na najniższym stopniu podium.

Wspomnieliśmy o tych, którzy mają powody do zadowolenia, ale nie sposób nie poświęcić kilku zdań ekipom, które mimo znakomitego sezonu znalazły się poza czwartoligowym podium. Słoneczne Krzyki i FC Żerniki uzbierały na swoim koncie 24 punkty i zabrakło im naprawdę niewiele, by móc się cieszyć z awansu, ale oba zespoły i tak mogą być dumne ze swoich dokonań w wiosennych rozgrywkach.

Resztę stawki od czołowej piątki dzielił natomiast spory dystans. KS Amatorka, PKS Wariaty i OIRP Seniors mogą się pochwalić dwucyfrowym dorobkiem punktowym, natomiast Vorwerk, RK ESSA i Trapeze miały już nieco mniej powodów do zadowolenia, a co za tym idzie mniej punktów na koncie. Na szarym końcu znalazło się Sto Jeden, które jako jedyne zakończyło wiosnę z zerem na koncie.

Puchar został we Wrocławiu!

Sezon zwieńczyliśmy turniejem SOCCA PRO Cup, który jak zwykle dostarczył wielu emocji i spotkań na najwyższym poziomie. Rywalizacja została zdominowana przez drużyny z rozgrywek PRO, mimo tego że obsada była z najwyższej półki! Finał między dwiema ekipami z Ekstraklasy – Familią Greco i Wolves Wrocław – był niezwykle emocjonującym widowiskiem, a do wyłonienia zwycięzcy potrzebne były rzuty karne. Ostatecznie złote medale zawisły na szyjach zawodników Wolves Wrocław, którzy po dobrym sezonie w Ekstraklasie potwierdzili swoją jakość wygrywając turniej na wrocławskich Kłokoczycach.

Za nami wiele miesięcy znakomitych spotkań na każdym poziomie rozgrywkowym. Wszystkie ekipy ponownie pokazały, że są PRO, a nam pozostaje już czekać na to, co przyniesie jesień. Kolejny sezon już wkrótce!